GRIJZE MAN ONTMOET  JAN PETERS




Nadat ik in een vorig Onderonsje meer te weten ben gekomen over Guido Meeussen leek het mij een goed idee Jan Peters eens in de schijnwerpers te zetten. Dat verdient deze sympathieke veteraan, ons oudste competitiespelende Vogel best wel.  Grijze Man heeft gekozen voor een soort eerbetoon. De bron van de informatiestroom is de verhalenstroom, die min of meer terloops is opgetekend uit zijn eigen mond op het moment dat hij vrijuit op zijn praatstoel zat met een flesje cassis bij de hand.
Ruim 2 jaar geleden (mei 2023) meldde er zich een nieuw lid aan bij de BV Vogel. Zijn naam : Jan Peters. Nee, geen familie van die voetballer van NEC.  We waren blij met zijn komst, want langzaam maar zeker krimpt in verband met allerlei ouderdomsmisère ons clubje biljartliefhebbers.  Een nieuw, jong vogeltje in ons biljartnest kunnen we altijd goed gebruiken. Over jong gesproken : Jan bleek al ver in de 80 gevorderd. Februari 2026 hoopt hij namelijk zijn 88e verjaardag te vieren. Maar hij is nog zo kwiek als een hoentje. Hij had eerst bij de Biezantijn in het Waterkwartier gebiljart, maar dat beviel niet zo goed. Niet serieus genoeg. Jan wilde competitie spelen. 
Biljarten voor, in en na de oorlog


Jan Peters is van het langzamerhand uitstervende ras spelers van de generatie Raymond Ceulemans en onze eigen Huib Janssen. Ze hebben de bommen nog horen en zien vallen en hebben ondervonden hoe het is honger te lijden. In de navolgende periode van wederopbouw en koude oorlog gaat Jan naar de lagere school en ambachtsschool, waar hij kiest voor de afsluiting “metaal”. Als jonge puber gaat hij zijn eerste centjes verdienen als hulpje bij zijn vader. Maar al gauw wil hij op eigen benen staan. Hij specialiseert zich in de lastechniek en ploetert vele jaren Bij een heftruckfabriek, later op een scheepswerf. Meer dan 40 uur in de week en dat zes dagen lang.
Natuurlijk moest Jan ook zijn militaire dienstplicht vervullen. Hij deed dat bij de genietroepen in Wezep en moest vaak voor oefeningen naar de Lunenborger Heide en zou 10 jaar later nog eens een keer op herhaling gaan. Hij deed dat in Frankrijk, in het beroemde/beruchte La Courtine. Hij was daar de chauffeur van een of andere hoge piet. Ik ken het leger alleen maar van Stratego, dus laten we zeggen dat hij daar een luitenant rondreed.  In dienst stootte hij zijn eerste balletjes op het destijds nog groene laken. Dat gebeurde in KMT’s of PMT’s.  Katholiek of Protestant, dat maakte Jan niets uit.
Met zijn vader gaat Jan af en toe vissen en na afloop nog even naar de kroeg om een balletje te stoten. Dat was gezellig. Trouwens : Hengel en biljartkeu vormen een goed span. We denken dan bijvoorbeeld ook aan een bekend figuur uit Boxmeer. Loed Wever, ooit wereldkampioen vissen en een regionaal vermaard librist. Bekend om zijn geweldige verhalen en anekdotes.

Het groeit en bloeit. De bomen reiken tot de hemel.

Het harde, arbeidzame leven als lasser omringd door giftige dampen en felle lichtflitsen gaat Jan niet in de koude kleren zitten. Voor biljarten is weinig tijd, want hij moet ook nog voor zijn gezinnetje zorgen. Heel af en toe is hij nog in een cafeetje aan het biljarten. Ruim 1.00 speelde hij destijds, zegt hij trots. We naderen de jaren 70/80. Tijden lijken zich te verbeteren. In Berlijn valt de muur en eeuwige vrede, welvaart en rust lijken zich aan te dienen. En dan wandelen we de 21e eeuw binnen.  Jan mag met pensioen.

Rampspoed blijft Jan niet bespaard. Plotseling verliest hij zijn eerste vrouw, een schok van jewelste. Hetzelfde lot treft hem jaren later met zijn tweede partner. En dan zit je daar plots een beetje alleen te wezen daar aan het Maasplein.

Toch heeft hij zijn leven kordaat weer op de rit weten te krijgen. Ook het biljarten heeft een nieuwe start gekregen. Steeds vaker is Jan in Villa Nova ’s middags aan het biljarten.  Teamleider Marcel van Vogel 3 stelt Jan altijd op in zijn basisteam. En terecht. Jan, met zijn 87 jaar het oudste competitiespelende Vogellid, zet zich altijd in voor de volle 100%. Inmiddels is hij voor menig tegenstander een ”Angstgegner” geworden.  Met behulp van Mark probeert hij het rempedaal te vinden om de snelheid van de ballen wat te temperen. Dat lukt steeds beter, waardoor we Jan steeds vaker met een lach van oor tot oor aan het biljart zien staan. Streven is om richting een moyenne van 1.00 te gaan. Dat lijkt mogelijk te zijn, want de geruchten gaan dat Jan inmiddels tijdens zijn traingssessies series van 10 produceert.  Wel moet er nog een oplossing gevonden worden voor het omgaan met de zenuwen tijdens een competitiewedstrijd. Dat lijkt me een klusje voor teamgenoot Henri, die heeft vaker met dat bijltje gehakt. Maar ook Berry speelt een belangrijke rol in het team. Bewonderenswaardig is de wijze waarop hij Jan voor, tijdens en de wedstrijd begeleidt. Hoedje af.    
Verder de eeuw in.

Al met  al zet Jan Peters forse stappen vooruit in onze sport op een leeftijd waar de meeste anderen onder ons langzaam maar heel zeker achteruit hobbelen.

WAARSCHUWING VOOR DE LEZER.   Attentie:  nu gaat Grijze man even een alinea op de literaire toer.

Deze kernkracht is kenmerkend voor de hoogbejaarde overlevers, die Simone de Bauvoir al in haar monumentale boek over de ouderdom al in 1970 beschrijft, Vrij vertaald : Ze zijn slank, eigenzinnig, opgewekt, en geïnteresseerd in hun omgeving en in de toekomst.

EINDE WAARSCHUWING

Jan is een gewoon manneken, maar wel bijzonder. Springlevend met zijn inmiddels bijna 88 jaar. Een graaggeziene gast  in ons Vogelnest. Trouw komt hij een paar middagen per week genieten van ons gezellig samenzijn.  Hij meldt nog één probleem : Als ik mijn rijbewijs straks maar verlengd krijg, want hoe moet ik anders bij Villa Nova komen ?

Jan : Geen zorgen. Dat regelen we.
Nou dit was het dan : Het tweede Onderonsje. Deze keer met Jan Peters. Graag kom ik in contact met mensen die mij als derde in deze reeks iets willen vertellen over hun achtergrond. Voor mij is het handigst als u zich aanmeldt via info@biljartvogel.nl . De redactie zal de reacties aan mij doorgeven.


GRIJZE MAN
Home